Het boek De zomer van 1962, beschrijft de laatste gevechten om Nederlands Nieuw-Guinea.

Bijna een halve eeuw geleden, op 31 mei 1960, werd het 6e Infanterie Bataljon Oranje Gelderland opgericht.
Die oprichting was het begin van een lange reeks overhaaste versterkingen van de Nederlandse strijdkrachten in Nederlandse laatste rijksdeel in de Oost, Nederlands Nieuw-Guinea.
Eenheden van de marine en de luchtmacht werden in hoog tempo gevolgd door onderdelen van de landmacht; batterijen luchtdoelartillerie, het 17e Bataljon Infanterie Chassé, en het 41e Bataljon Stoottroepen, overgevlogen met de DC-8 en overgevaren met de Zuiderkruis, de Grote Beer, en de Waterman.

Over die periode en vooral over het laatste jaar van de Nederlandse aanwezigheid in de Gordel van Smaragd, heeft Andreas Schelfhout een boek geschreven. ” De Zomer van 1962 “.
Het boek verbijstert door de beschrijving van de weinig doordachte wijze waarop ‘onze jongens’ (met name die van de landmacht ) een conflict in werden gestuurd.
Compleet onvoorbereid, oppervlakkig gekeurd en met kleding en uitrusting, uitstekend geschikt om de winters op de Noord -Duitse laagvlakte te doorstaan, maar niet de temperaturen in de tropen.

Desondanks wisten de uitgezonden gevechtseenheden van marine, land – en luchtmacht in uitputtende achtervolgingen en felle gevechten in de jungle alle oogmerken van de Indonesische infiltranten te verijdelen.
Honderden parachutisten verdwenen spoorloos in de dichte, alles bedekkende bossen van Nieuw-Guinea tot de dag van vandaag.

Hij schrijft verder in zijn boek: “de mariniers waren onaantastbaar, zij bepaalden de regels in de bush, de infiltranten waren slechts hun sparringpartners”.

Door het wegvallen van de Amerikaanse steun werd Nederland uiteindelijk in 1962 gedwongen Nieuw-Guinea op te geven en zo werden, ondanks alle stellige beloften van De Nederlandse regering, van het parlement en van het Nederlands bestuur in Nieuw- Guinea, de Papoea’s in de steek gelaten.
Eveneens tot de dag van vandaag.

Minister van Defensie, drs. Hans Hillen in zijn voorwoord : “De Zomer van 1962 ” is een indringend tijdsbeeld. Toen gebeurd, maar juist nu, een halve eeuw later, waard om te lezen en te overdenken.

Andreas Schelfhout: “De Zomer van 1962″ , ISNBN 978-90-8759-196-0.
kost 16,50 euro, verscheen eind februari 2010, te bestellen bij :
Uitgeverij U2pi BV, Koningin Julianalaan 198 , 2274 JP Voorburg

Ook online te bestellen bij bol.com

Naar Startpagina

Productie: Production Enterprice Merauke (Irham Acho Bahtiar)

De film Melody Kota Rusa (**) gaat over de strijd van sommige jongeren en nieuwkomers in Marind cultuur. Door vormen van een muziekgroep willen deze jongeren uit het dorpje Muting, hun leven verbeteren.
Ondanks de verschillende hindernissen en mislukkingen, blijven ze met hart en ziel hun droom najagen.

De spelers bestaan uit een verzameling van jong talent van Merauke (Spikdion Baransano / Kanib, Vicky Egu / ENOB, John Mnumumes / Minggus, Dodi Mahuze / Dody, Joseph Gebze / Joseph, Edi Hariyanto / Suroso, Fuji Indah Lestari / Santi, tot 2008 Runner Up Miss Papua, Endang Triastuti Gebze / Selvi).
Zij groeien uit tot de belangrijkste personages in de film Melody Kota Rusa.

De inhoud van de film ?…. dat moet u zelf maar bekijken. Eén ding wil ik wel verklappen, ik, ik krijg daardoor heimwee naar Merauke.
De film is in Youtube te bekijken.

Melody Kota Rusa Part 1
Melody Kota Rusa Part 2
Melody Kota Rusa Part 3
Melody Kota Rusa Part 4

De DVD is te verkrijgen (te koop):
Agen DVD original Melody Kota Rusa – Jayapura
Jl. Hamadi Rawa 2 – Kios Aman Jayapura

DVD wordt geleverd met een ondertiteling Indonesische taal die kan of niet worden ingesteld. Bonus hoofdstuk en de toevoeging van de Documentatie Film screenings op verschillende evenementen en videoclips movie soundtrack.

(**) Kota Rusa
Merauke, Zuidelijk deel van nu Papua is een gebied dat rijk is aan wild. Wilde zwijnen en kangoeroes en kasuarissen behoren tot de oorspronkelijke bewoners. De herten (rusa) waren begin 20ste eeuw uitgezet. Omdat in Nieuw-Guinea geen wilde dieren leven, die voor de herten een bedreiging zijn, kunnen deze in een zeer korte tijd goed gedijen.
De stad Merauke wordt daarom ook genoemd “Kota Rusa” (Stad van de herten).

Naar startpagina